2 - رابطه امنيت و روزى فراوان در آيات فوق براى اين منطقه آباد خوشبخت و پر بركت ، سه ويژگى ذكر شده است كه نخستين آنها امنيت ، سپس اطمينان به ادامه زندگى در آن ، و بعد از آن مساله جلب روزى و مواد غذايى فراوان مىباشد كه از نظر ترتيب طبيعى به همان شكل كه در آيه آمده صورت حلقه‌هاى زنجيرى علت و معلول دارد ، چرا كه تا امنيت نباشد كسى اطمينان به ادامه زندگى در محلى پيدا نمىكند ، و تا اين دو نباشند كسى علاقه مند به توليد و سر و سامان دادن به وضع اقتصادى نمىشود . و اين درسى است براى همه ما و همه كسانى كه مىخواهند سرزمينى آباد و آزاد و مستقل داشته باشند ، بايد قبل از هر چيز به مساله « امنيت » پرداخت ، سپس مردم را به آينده خود در آن منطقه اميدوار ساخت ، و به دنبال آن چرخهاى اقتصادى را به حركت در آورد . ولى اين نعمتهاى سه گانه مادى هنگامى به تكامل مىرسند كه با نعمت معنوى ايمان و توحيد هماهنگ گردند ، به همين دليل در آيات فوق بعد از ذكر نعمتهاى سه گانه مىگويد : « * ( وَلَقَدْ جاءَهُمْ رَسُولٌ مِنْهُمْ ) * » پيامبرى از جنس آنها براى هدايتشان ماموريت پيدا كرد » ( 1 ) . 3 - لباس گرسنگى و ناامنى جالب اينكه در آيات فوق هنگامى كه سر نوشت اين كفران كنندگان نعمت را بيان مىكند مىگويد : خداوند لباس گرسنگى و ترس را به آنها چشانيد ، يعنى از يك سو گرسنگى و ترس تشبيه به لباس شده ، و از سوى ديگر به جاى پوشاندن چشاندن آمده است .

--> ( 1 ) تفسير الميزان جلد 12 صفحه 388 .